~ 19. dzień Drugiego Siewu, 4E 201
Dzięki dość ponurej przeszłości niektórych z moich podopiecznych znaleźliśmy sposób na włączenie wód krwawego źródła w proces przemiany księżycowego cukru w skoomę. Jest dzięki temu o wiele silniejsza i bardziej uzależniająca. Zmieniliśmy piwnicę w lokal i wysłaliśmy kilku okolicznych mieszkańców z „próbkami", by zwabili tu ludzi - dzięki temu rozczarowanie, jakie przyniosło źródło, zmienimy w radość ze stałego dopływu krwi.
Nazywamy ją szkarłatną skoomą na wypadek, gdyby któryś z klientów dostrzegł szkarłatną „wodę" w jednym z kątów.
W komnatach sąsiadujących ze źródłem znalazłem wiele zniszczonych ksiąg - będę nadal je studiować, by znaleźć sposób na picie wody bez efektów ubocznych. Śmiertelnicy, zdaje się, zapadają na wszelkie rodzaje chorób, podczas gdy wampiry zyskują moc, lecz jedynie na chwilę.
~ 9. dzień Śródrocza, 4E 201
Wiele z książek, które znalazłem, to tylko smętne strzępy, zniszczone przez czas i wilgoć, lecz udało mi się z nich wyczytać chociaż, jakie jest pochodzenie źródła.
Było to niegdyś, podczas Pierwszej Ery, źródło poświęcone Arkayowi, którym opiekował się kapłan, Lengeir. Pominę tu rzeczy, które nie mają znaczenia dla moich badań, wygląda jednak na to, że kobieta, którą kochał, została ugryziona i zmieniona w wampira. Później przemieniła również jego. Zaczęli szaleć - zabili innych kapłanów źródła, podczas gdy ci próbowali schronić się przy sadzawce, modląc się do Arkaya o pomoc.
„...a gdy rozszarpaliśmy kręgosłup... ostatnia kapłanka... zabraliśmy wnętrzności do Kielicha Krwawego Kamienia... woda na zawsze stała się szkarłatna..."
Może ten „Kielich Krwawego Kamienia" jest odpowiedzią na moje pytania.
~ 18. dzień Pełni Słońca, 4E 201
Tygodnie badań i nadal nic. Wygląda na to, że kluczem do okiełznania mocy źródła jest Kielich Krwawego Kamienia, jasne jest jednak, że w którymś momencie został on zabrany z ruin.
Znalazłem jego ilustrację, którą szkicuję tutaj, lecz żadnych wskazówek, gdzie może znajdować się teraz.
