Moja najdroższa Selino,
Mam za sobą ciężki dzień. Generał Carius skierował nas do pomocy robotnikom pracującym przy murach i muszę przyznać, że naharowałem się jak dziki wół. Niestety trzeba to było zrobić, bo te fortyfikacje nie wytrzymałyby oblężenia. Część żołnierzy zaczęła marudzić, ale ja ich zdania nie podzielam. Wiem, że generałowi leży na sercu wyłącznie dobro fortu i ufam jego rozkazom na tyle, że skoczyłbym za nim nawet w Otchłań. Za parę tygodni zawinie do nas okręt z zaopatrzeniem. Mam nadzieję, że zabierze wszystkie moje listy do ciebie. Oby ich lektura sprawiła ci równie dużo radości, co mnie pisanie ich. Tęsknię za tobą i już nie mogę się doczekać dnia, gdy moja służba na Solstheim dobiegnie końca.
Na zawsze twój,
Maximian Axius
20, gwiazda wieczorna, 4E 04