Upadek Ahzidala
Autor
Halund Szary Płaszcz
a czasów, których nikt dziś nie pamięta, gdy pierwsi ludzie kroczyli po Skyrim, w mieście Saarthal narodził się wielki zaklinacz. Już jako chłopiec zdradzał niebanalny talent magiczny, a z wiekiem stał się potężniejszy od swych mentorów. Gdy odkrył, że w ojczystych stronach niczego się już nie nauczy, opuścił żonę z dzieckiem i ruszył w świat, aby poznać tajemnice elfich mistrzów.
Po latach powrócił do Saarthal, lecz w miejscu tętniącego życiem miasta znalazł zgliszcza, które pozostawili po sobie elfi najeźdźcy. Odszukał ruiny swego domu i wśród jego poczerniałych ścian poprzysiągł zemstę. Wtedy właśnie narodził się Ahzidal, zgorzkniały niszczyciel.
Samemu niewiele mógł zwojować, więc poświęcił się zgłębianiu tajników magii, brnąc dalej niż inni czarodzieje. U Dwemerów pojął naturę siedmiu oblicz metalu i nauczył się je harmonizować. U Ayleidów poznał starożytne runy przepełnione mocą tak pierwotną, że nawet elfy zdążyły o niej zapomnieć. Poznawał tajniki Falmerów, Chimerów i Altmerów, knując, jak obrócić ich własną potęgę przeciwko nim.
Gdy doszły go wieści o Ysgramorze i jego Towarzyszach, którzy przybyli z Atmory, niezwłocznie wyruszył im na spotkanie. Po trzech dniach stanął przed ich obliczem nieopodal ruin Saarthal umocnionych przez elfie wojska i zaoferował swe wsparcie. Przybysze zza morza, wzmocnieni jego zaklęciami, rozgromili elfy. Żądza zemsty Ahzidala wreszcie została zaspokojona.
Nie przyniosło mu to jednak pociechy. Magia stała się całym jego życiem, a żądza wiedzy pchała go ku kolejnym odkryciom. Pojął wszystko, czego mogły nauczyć go elfy, lecz i to mu nie wystarczyło. Zaczął zgłębiać tajniki smoczych run i nawet został jednym z arcykapłanów wielkich jaszczurów, lecz nawet tego było mu mało. Zwrócił się w końcu ku Otchłani, w której znalazł zarówno wielką moc, jak i szaleństwo.
Jedni powiadają, że nigdy nie wrócił do naszego świata. Zdaniem innych został zdradzony przez smoczych kapłanów i zginął z ich ręki lub sczezł na wygnaniu pośród ruin Saarthal. Skaalowie z Solstheim głoszą jakoby Ahzidal zbiegł na ich wyspę, gdzie został pochowany w Kurhanie Kolbjorn razem ze skarbami, które stworzył.
Taką oto pieśń śpiewają bardowie z Zimowej Twierdzy. Prawdziwe losy Ahzidala nie są jednak istotne. Ważne jest ostrzeżenie, które się w nich kryje: każdy kto dąży do doskonałości, winien uważać, aby się w tym dążeniu nie zatracić.