Złamanie Smoka: Nowe spojrzenie
Autor:
Fal Droon
rzecia era, szczególnie w swym późnym okresie, była czasem zdumiewającego fermentu i kreatywności w sferze religii. Fundamentalne zmiany z czasów panowania Uriela VII były tylko zewnętrznymi oznakami sił historycznych, które miały w końcu doprowadzić do upadku dynastii Septimów. Po raz pierwszy wyłoniła się wtedy - promowana na terenie imperium przez rozmaite kulty i marginalne sekty, połączone jedynie wspólną obsesją na punkcie wydarzeń związanych z dojściem Tibera Septima do władzy, "mitem założycielskim" dynastii Septimów - koncepcja tak zwanego „Złamania Smoka”.
Podstawą doktryny Złamania Smoka jest, jak dziś nam wiadomo, dość prozaiczny błąd w (poza tym wiarygodnej) Encyklopedii Tamrielica, opublikowanej po raz pierwszy w roku 3E 12, na początku rządów Tibera Septima. Archiwa Alinoru były wówczas wciąż jeszcze niedostępne dla ludzkich uczonych, a ocalałe z okresu alessyjskiego zapiski były niezwykle fragmentaryczne. Alessjanie systematycznie palili wszystkie biblioteki, na które się natykali, a ich własne zapiski uległy w znacznej mierze zniszczeniu podczas Wojny Cnót.
Autor Encyklopedii Tamrielica najwyraźniej nie znał definicji alessyjskiego „roku”, którym ich kapłaństwo mierzyło czas. Wiemy teraz, że odnosi się ona do czasu trwania długich wizyjnych transów, w które zapadała Najwyższa Kapłanka, a które mogły trwać od kilku tygodni do kilku miesięcy. Na podstawie analizy ocalałych zwojów z zapiskami z transów, jak również malowideł i rzeźb w alessyjskich świątyniach, szacuję, że słynny Ład Alessyjski naprawdę trwał tylko około 150 lat, a nie słynne „tysiąc i osiem” podawane przez Encyklopedię Tamrielica. „Tajemnica” ponadtysiącletnich rządów Alessyjczyków została zaakceptowana, ale pozostała niewytłumaczona aż do czasu rozprzestrzenienia się kultów Lorkhana w późnej trzeciej erze, kiedy to doktryna Złamania Smoka przyjęła się na dobre. Ponieważ datowanie to (i wytłumaczenie) było wówczas tak powszechne, trafiło do prac historyków i jest powtarzane aż po dziś dzień, niesie więc ze sobą ciężar tradycji. Proszę sobie jednak przypomnieć, że historycy trzeciej ery byli już oddzieleni od Alessyjczyków odstępem ponad dwóch tysięcy lat, a nauka o historii wciąż była w powijakach, polegając na nielicznych archiwach z owych wczesnych lat. Współczesna archeologia i paleonumerologia potwierdziły wyniki moich własnych badań nad alessyjskim kalendarzem.
Złamanie Smoka zostało wymyślone w późnym okresie trzeciej ery w oparciu o błąd uczonego, zainspirowane obsesją eschatologii i numidiumizmu i przekazywane dalej z winy akademickiego bezwładu.