Moja najdroższa Selino,
To mój ostatni list. Nie wiem, czy kiedykolwiek dane ci będzie przeczytać którykolwiek z nich, ale zatrzymam je na wypadek, gdyby ktoś mnie kiedyś odnalazł. Selino, wydarzyło się coś strasznego. Nie mam pojęcia, co to było, ale Czerwona Góra plunęła ogniem. Nie sposób tego opisać. Fort Nocnego Mrozu został zniszczony. Jego mury rozpadły się, jakby były z usypane z piasku, a ziemia zapłonęła. Wszędzie cuchnie popiołem i śmiercią. Nie mam pojęcia, czy ktoś ocalał. Utknąłem w jednej z niższych części fortu i chyba nie mam co wyglądać ratunku. Tęsknię za tobą, Selino. Chciałbym wziąć cię w ramiona i rzec, że wszystko będzie dobrze, ale prawdę mówiąc, czarno widzę moją przyszłość. Uściskaj Siricusa i Atię ode mnie. Przekaż im, że ich ojciec zginął, broniąc Cesarstwa, aby mogli mnie wspominać z podniesioną głową. A ty myśl o mnie czasem, gdy będziesz układać się do snu, aby mój duch mógł powrócić do domu.
Na zawsze twój,
Maximian Axius
3, słoneczny świt, 4E 05