Etykieta buławy
Wojownicy czasem błędnie uznają, że walka buławą nie wymaga użycia taktyki. Zakładają, że w walce mieczem chodzi o wprawę, a w walce buławą - tylko o siłę i wytrzymałość. Jako doświadczony nauczyciel walki buławą mogę z pełnym spokojem stwierdzić, że się mylą.
Prawidłowe władanie buławą zasadza się na pędzie i koordynacji. Gdy rozpoczęło się już cios, trudno jest go zahamować czy zatrzymać. Żołnierz musi panować zarówno nad ciosem, jak nad siłą odrzutu. Rozpocznij uderzenie, gdy wróg wychyla się do przodu i być może traci na chwilę równowagę. Całkowicie przewidywalne jest, że odchyli się do tyłu, więc celuj w punkt za jego głową. Nim buława tam dotrze, głowa znajdzie się na jej drodze.
Buławę należy trzymać na wysokości ramienia. Biorąc zamach, nie należy wychylać broni poza ramiona dalej, niż na szerokość dłoni. Zadając cios, prowadź go łokciem. Gdy łokieć minie wysokość, na której znajduje się twój obojczyk, rozwiń przedramię jak bicz. Dodatkowy pęd sprawi, że buzdygan uderzy szybciej i mocniej, czyniąc o wiele większe szkody.
W chwili uderzenia rozluźnij nadgarstek. Buława odbije się i może nawet złamać sztywny nadgarstek. Pozwól odrzutowi ciosu wypchnąć broń z powrotem do pozycji gotowości, szykując się na szybkie poprawienie ciosu.